III.
“Ne bu telaş Muazzez!”
“Otobüsü kaçırdım, geç kalacağım Adsız!”
“Yetişemediğine göre zaten o senin otobüsün değilmiş Muazzez”
Telaş bir anda ellerini Muazzez’in üzerinden çeker. Muazzez giden otobüsün ardında takılı kalan gözlerini Adsız’a doğru çevirir.
“Merak etme Muazzez, tam zamanında yetişeceksin. Yetiştiğin senin otobüsün, vardığın an ise tam zamanı olacaktır.”
Birkaç dakika sössüzlük.
“Haklısın Adsız, her şey tam zamanında gerçekleşir zaten. Biz maalesef her şeyin bu tam zamanını ıskalıyoruz. Ond…”
Adsız araya girerek Muazzez’in içini okurcasına sözünü tamamlar.
“Ondan bütün telaşımız.”
Bir tebessümde buluşurlar.
“Otobüsü kaçırmasaydım bu tebessümün tam zamanını kaçırmış olacaktım. Şimdi anlaşıldı! Ben otobüse değil bu âna yetişmek için koşturmuşum Adsız.”
Oğuzhan Erdinç