Vakt-i Muazzez / Her Zamanki Yer
VI. Adsız ve Muazzez, ağır adımlarla otobüs durağına doğru ilerlerler. Muazzez, dakikalardır kendilerini çepeçevre saran sükûneti Adsız’ın gözlerine bakarak dağıtır. “Adsız, ben yıllarca içimde koca […]
VI. Adsız ve Muazzez, ağır adımlarla otobüs durağına doğru ilerlerler. Muazzez, dakikalardır kendilerini çepeçevre saran sükûneti Adsız’ın gözlerine bakarak dağıtır. “Adsız, ben yıllarca içimde koca […]
V. “Adsız! Şu an okuduğum kitaplar biraz yoruyor beni. Ama dinlenmek için de kitap okumayı seviyorum ben. Böyle çok fazla yormayacak, uyumadan önce kalemsiz, kâğıtsız okuyabileceğim […]
IV. Gecenin sessizliğinde sössüzce uzun süredir gökyüzüne gözünü dahi kırpmadan bakan Muazzez’i izleyen Adsız, göğsünü çatlatırcasına derin bir nefes alır. “Nereye gidiyorsun Muazzez?” Uzun süren sössüzlüğün ardından […]
III. “Ne bu telaş Muazzez!” “Otobüsü kaçırdım, geç kalacağım Adsız!” “Yetişemediğine göre zaten o senin otobüsün değilmiş Muazzez” Telaş bir anda ellerini Muazzez’in üzerinden çeker. Muazzez giden otobüsün […]
II. “Yorgun gibisin Muazzez?” diye sorar Adsız. Muazzez, “Gece Annem rahatsızlandı, onunla ilgilendim,” diye yanıtlar. “Peki korktun mu?” “Niçin korkayım ki Adsız?” “Annen ölüyor diye!” “Ne ölmesi […]
I. “Sen, buralı mısın?” dedi Muazzez. “Burası, neresi ki?” Muazzez, Adsız’ın bu cevabı karşısında şaşkınlığı, gözlerine giyinir; meraklı bir soru ifadesini yüzüne takınır ve sözsüzce […]